ⓘ Free online encyclopedia. Did you know? page 85




                                               

Ĩ

อักษรซีริลลิก И ที่มี ทิลเดอ Ũ ũ: อักษรละติน U ที่มี ทิลเดอ Õ õ: อักษรละติน O ที่มี ทิลเดอ I i: อักษรละติน I Ỹ ỹ: อักษรละติน Y ที่มี ทิลเดอ Ẽ ẽ: อักษรละติน E ที่มี ทิลเดอ Ã ã: อักษรละติน A ที่มี ทิลเดอ

                                               

M

ในทางการศึกษา M ใช้แทนปริญญาโท ย่อจากคำว่า Master ในโน้ตดนตรี m ใช้เป็นสัญลักษณ์ของคอร์ดไมเนอร์ ในทางทหาร M เป็นรหัสของปืน เช่น เอ็ม16 และรถถัง ในไวยากรณ์ของภาษาที่มีเพศ M ใช้แทน คำศัพท์เพศชาย ในกล้องถ่ายภาพ โหมด M เป็นโหมดที่ต้องตั้งค่าเองต่างจา ...

                                               

Ń

ตัวอักษร Ń เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน N ที่มีอคิวต์แอ็กเซนต์ อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทหลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดยสัญลักษณ์ Ń เป็นตัวอักษรที่ใช่ในภาษาโปแลนด์และภาษาคาชูเบีย

                                               

Ņ

ตัวอักษร Ņ เป็นรูปแบบตัวหนึ่งของอักษรละติน N ที่มีซิดิลลา อยู่ด้านล่าง โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดย Ņ เป็นตัวอักษรที่ใช้ในภาษาลัตเวีย

                                               

Ò

                                               

Ō

ตัวอักษร Ō เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน O ที่มีมาครอน อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงเป็น

                                               

Ŧ

Ŧ / ŧ เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน T ที่มีแถบเส้น อยู่ด้านหน้า โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงเป็น ตัวอักษร Ŧ ที่ใช้ในซามิเหนือ

                                               

Û

                                               

V

ในภาษาเวียดนามและภาษาแอลเบเนีย เรียกว่า "เว" หรือ "เวอ" ในภาษาเยอรมันและภาษาโปแลนด์ เรียกว่า "เฟา" ในภาษาสเปน เรียกว่า "อูเบ" ในภาษาญี่ปุ่น เรียกว่า "วี" ヴィ และมักจะถูกเรียกว่า "บุอิ" หรือ "บุย" ブイ ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า "วี" /viː/ ในภาษาอิตาล ...

                                               

X

X เป็นอักษรละตินลำดับที่ 24 ซึ่งในภาษากรีกตัวอักษร X อ่านว่า "ไค" ตัวอักษร X เป็นตัวอักษรที่ไม่มีในภาษาอิตาลียกเว้นคำยืมจากภาษาอื่น และไม่มีคำศัพท์ภาษาอังกฤษดั้งเดิมขึ้นต้นด้วยตัวอักษร X ในภาษาอังกฤษบางครั้งจะอ่านเหมือนคำว่า ไค ใช้แทนคำว่า คริสต์ ...

                                               

Z

ตัวอักษรนี้มีที่มาจากอักษรกรีก ตัวอักษร ซีตา โดยชื่อเรียกจะใกล้เคียงกันยกเว้นในอังกฤษอเมริกัน ในภาษาอิตาลี เรียกว่า "เซตา" ในภาษาเยอรมัน เรียกว่า "เซท" ในภาษาฝรั่งเศส เรียกว่า "แซด" ในประเทศไทยนิยมออกเสียง "แซด" เพื่อให้แตกต่างกับ "ซี" จากตัวอักษ ...

                                               

Ž

ตัวอักษร Ž เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน Z ที่มีแครอน อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลเสียงนี้แสดงโดยสัญลักษณ์ สำหรับการใช้ในระบบคอมพิวเตอร์ Ž และ ž อยู่ที่ยูนิโคด U+017D และ U+017E ตามลำดับ สำหรับคอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบปฏิบัติกา ...

                                               

Ż

Ƶ ƶ: อักษรละติน Z ที่มี แถบเส้น Ė ė: อักษรละติน E ที่มี จุดด้านบน Ġ ġ: อักษรละติน G ที่มี จุดด้านบน Z z: อักษรละติน Z Ċ ċ: อักษรละติน C ที่มี จุดด้านบน Ž ž: อักษรละติน Z ที่มี แครอน Ź ź: อักษรละติน Z ที่มี อคิวต์แอ็กเซนต์

                                               

อักษรตระกูลอื่นและสัญลักษณ์ที่คล้าย A

                                               

อักษรรูมี

อักษรรูมี คืออักษรโรมันที่ใช้เขียนภาษามลายู ในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน และสิงคโปร์ คำว่า "รูมี" นั้นแผลงมาจากคำว่า "โรมัน" หมายถึงอักษรโรมัน คำว่า "อักษรรูมี" ในภาษามลายูจะหมายรวมถึงอักษรโรมันที่ใช้เขียนภาษาอื่น ๆ เช่นภาษาตากาล็อกด้วย ส่ว ...

                                               

อักษรละติน/ผังยูนิโคด

                                               

อักษรสำหรับภาษาฟูลา

a, aa, b, mb, ɓ, c, d, nd, ɗ, e, ee, f, g, ng, h, i, ii, j, nj, k, l, m, n, ŋ, ny, o, oo, p, r, s, t, u, uu, w, x, y, ƴ

                                               

ชุดตัวอักษรอูรดู

ชุดตัวอักษรอูรดู เป็นระบบการเขียนที่เขียนจากขวาไปซ้าย ใช้เขียนภาษาอูรดู โดยปรับปรุงมาจากอักษรเปอร์เซีย ที่พัฒนามาจากอักษรอาหรับ มีอักษร 38 ตัว อักษรอูรดูจะนิยมเขียนแบบ นาสตาลิกในขณะที่ อักษรอาหรับโดยทั่วไปจะเขียนแบบ นาสค์ โดยทั่วไป การถอดอักษรอูร ...

                                               

อักษรลนตารา

อักษรลนตารา หรือ อักษรมากาซาร์ พัฒนามาจากอักษรพราหมี คำว่าลนตาราเป็นภาษามลายูหมายถึงชื่อของใบปาล์มลนตราที่ใช้เขียนหนังสือในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย ตรงกับใบลานในภาษาไทยใช้เขียน ภาษาบูกิส ภาษามากาซาร์ และภาษามันดาร์ ภาษากลุ่ม ...

                                               

ชุดตัวอักษรอาหรับ

ชุดตัวอักษรอาหรับ เป็นชุดของอักษรที่มีความสำคัญในศาสนาอิสลาม เพราะคัมภีร์อัลกุรอานเขียนด้วยอักษรนี้ อักษรนี้จึงมีใช้แพร่หลายในกลุ่มผู้นับถือศาสนาอิสลาม แม้แต่ภาษานอกกลุ่มเซมิติก เช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอูรดู และภาษามลายูปัตตานี ตัวอักษรมีหลายแบบแต ...

                                               

ชีน

ชีน เป็นอักษรตัวที่ 21 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ש‎ และอักษรอาหรับ ﺵ ‎ ใช้แทนเสียงไม่ก้อง ออกตามไรฟัน

                                               

ซาเมก

ซาเมก เป็นอักษรตัวที่ 15 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรแอราเมอิก อักษรฮีบรู ס อักษรซีเรียค ܣ และอักษรอาหรับ س ใช้แทนเสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก Ξ มาจากอักษรคานาอันไนต์ที่มาจากไฮโรกลิ ...

                                               

ฎ๊อด

ฎ๊อด เป็นอักษร 1 ใน 6 ตัว ของอักษรอาหรับที่เพิ่มจากอักษร 22 ตัวของอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงก้อง เน้น เกิดจากปุ่มเหงือก เป็นเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของภาษาอาหรับ

                                               

ฎ็อมมะฮ์

                                               

ทาฟ

ทาฟ เป็นอักษรตัวที่ 22 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ת อักษรอาหรับ เริ่มแรกใช้แทนเสียงที่เกิดจากปุ่มเหงือก ไม่ก้อง ไม่มีลม อักษรฟินิเชียที่ใช้แทนเสียงนี้ พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก" Τ” อักษรละติน" T” และอัก ...

                                               

ฟัตฮะฮ์

ฟัตฮะฮ์ เป็นเส้นเฉียงบนตัวอักษร แสดงเสียงอะ คำว่า ฟัตฮะฮ์ เองหมายถึงการเปิดออก ซึ่งหมายถึงการเปิดออกของริมฝีปากเพื่อออกเสียงนี้ ตัวอย่าง เช่น เมื่อตามด้วยอะลิฟ ا,ى จะแทนเสียงอา เช่น دَا หรือ دَى อ่านว่า" ดา” دَ อ่านว่า" ดะ”

                                               

วาฟ

วาฟ เป็นอักษรตัวที่ 6 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู อักษรซีเรียค ܘ และอักษรอาหรับ و ใช้แทนเสียง อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก Ϝ และ Υ อักษรอีทรัสคัน v และอักษรละติน F V, และ Y; V ต่อมาพัฒนาเป็น U แล ...

                                               

ษาล

ษาล หรือ ซาล เป็นอักษร 1 ใน 6 ตัว ของอักษรอาหรับที่เพิ่มจากอักษร 22 ตัวของอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากฟัน และเป็นเสียงในลำคอ เสียงนี้เป็นเสียงเดียวกับ th ในภาษาอังกฤษ แต่การถอดเป็นอักษรโรมันมักถอดเสียงนี้เป็น dh

                                               

ษาอ์

ภาษา เป็นอักษร 1 ใน 6 ตัว ของอักษรอาหรับ ที่เพิ่มจากอักษร 22 ตัวของอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงไม่ก้อง เกิดจากฟัน และเป็นเสียงในลำคอ ในคำทับศัพท์จะแทนด้วย ษ

                                               

อักษรชาห์มุขี

อักษรชาห์มุขี เป็นอักษรหนึ่งในสองชนิดที่ใช้เขียนภาษาปัญจาบ โดยอีกชนิดหนึ่งคืออักษรคุรมุขี พัฒนามาจากอักษรเปอร์เซียและเขียนแบบนัสตาลิก อักษรชาห์มุขีใช้ครั้งแรกโดยกวีที่นับถือลัทธิศูฟีในปัญจาบและกลายเป็นการเขียนของมุสลิม ใช้มากในจังหวัดปัญจาบ ประเท ...

                                               

อักษรโซราเบ

อักษรโซราเบ เป็นอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษามาลากาซีในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 20 คำว่าโซราเบนั้นแปลตรงตัวว่าการเขียนใหญ่ โดยมาจากภาษาอาหรับ "sura" และภาษามาลากาซี "be" ระบบการเขียนนี้ถูกนำเข้ามาผ่านทางการค้ากับชาวอาหรับมุสลิม แต่นักวิชาการบางกลุ่มเ ...

                                               

อักษรบูรีโวลิโอ

อักษรบูรีโวลิโอ เป็นอักษรอาหรับที่มีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรยาวี ดัดแปลงมาเพื่อใช้เขียนภาษาโวลีโอซึ่งเป็นภาษาที่ใช้พูดในเมืองเบาเบา เกาะบูตน ซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ อักษรนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรยาวี ต่างกันเพียงว่าอักษรบูรีโวลิโอนี้มีเครื่องห ...

                                               

อักษรเปโกน

อักษรเปโกน เป็นอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาชวาและภาษาซุนดา นอกเหนือจากการเขียนด้วยอักษรชวา และใช้มาก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นอักษรโรมันในยุคอาณานิคม นิยมใช้เขียนงานทางศาสนาและกวีนิพนธ์ในพุทธศตวรรษที่ 20 คำว่าเปโกนมาจากภาษาชวา pégo หมายถึงเบี่ยงเบน เพราะเ ...

                                               

อักษรยาญาอิมลา

อักษรยาญาอิมลา เป็นรูปแบบดัดแปลงของอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาตาตาร์ระหว่าง พ.ศ. 2463 - 2470 โดยเปลี่ยนรูปแบบมาจากอักษรอิสเกอิมลา โดยเลิกใช้อักษรอาหรับที่เพิ่มมา เพิ่มอักษรสำหรับสระเสียงสั้น e, ı, ö, o โดยมีวัตถุประสงค์ให้สอดคล้องกับการออกเสียงภาษ ...

                                               

อักษรวาดาอัด

อักษรวาดาอัด หรือ อักษรอาหรับวาดาอัด เป็นการนำอักษรอาหรับมาเขียนภาษาโซมาลี แต่เดิมนั้น หมายถึงภาษาอาหรับที่ไม่ถูกไวยากรณ์โดยมีคำจากภาษาโซมาลีปนอยู่ อักษรวาดาอัดใช้โดยชายผู้รู้ศาสนาชาวโซมาลี เพื่อบันทึกกฎหมาย และยังใช้ในการค้าและการเขียนจดหมาย ต่อ ...

                                               

อักษรเสี่ยวเอ้อร์

อักษรเสี่ยวเอ้อร์ หรือ เสี่ยวเอ้อร์จิง, แปลตรงตัวคือการเขียนของเด็ก หรือการเขียนส่วนน้อย โดยการเขียนดั้งเดิมจะหมายถึงอักษรอาหรับต้นแบบ เป็นรูปแบบการเขียนภาษาจีนด้วยอักษรอาหรับ อักษรนี้ใช้เป็นบางโอกาสในกลุ่มของชนกลุ่มน้อยในจีนที่นับถือศาสนาอิสลาม ...

                                               

อักษรอยามี

อักษรอยามี หรือ อยามิยะห์, เป็นชื่อของอักษรชนิดหนึ่งโดยมีรากศัพท์มาจากภาษาอาหรับหมายถึงต่างชาติ เป็นการนำอักษรอาหรับมาใช้เขียนภาษาในกลุ่มภาษาแอฟริกา โดยเฉพาะภาษาฮัวซาและภาษาสวาฮิลี ภาษากลุ่มแอฟริกามีระบบสัทวิทยาต่างจากภาษาอาหรับทำให้มีการปรับอักษ ...

                                               

อักษรอาร์วี

อักษรอาร์วี เป็นการเขียนภาษาทมิฬด้วยอักษรอาหรับ ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับ ใช้โดยชนกลุ่มน้อยมุสลิมในรัฐทมิฬนาฑู และศรีลังกา ในมัดเราะซะฮ์ยังสอนอักษรอาร์วีในหลักสูตร

                                               

อักษรอาหรับ/ผังยูนิโคด

                                               

อักษรอาหรับสำหรับภาษาตุรกีออตโตมัน

อักษรอาหรับสำหรับภาษาตุรกีออตโตมัน เป็นรูปแบบของ อักษรอาหรับ ที่เพิ่มอักษรบางตัวจาก อักษรเปอร์เซีย ใช้เขียนภาษาตุรกีออตโตมัน ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน และในช่วงแรกๆของสาธารณรัฐตุรกี จนถึง พ.ศ. 2471 แม้ว่าในสมัยออตโตมันจะใช้อักษรนี้ แต่กลุ่มชนที่ไม่ ...

                                               

อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส

อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส เป็นระบบการเขียนด้วยอาหรับที่พัฒนาขึ้นเมื่อราว พุทธศตวรรษที่ 20 -21 ประกอบด้วยอักษร 28 ตัวและอักษรเพิ่มเติมอีก 3 ตัว เพื่อแสดงหน่วยเสียงในภาษาเบลารุสที่ไม่มีใน ภาษาอาหรับ อักษรอาหรับนี้ใช้โดยชาวลิปกา ตาตาร์ หรือชาวตาต ...

                                               

อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบอร์เบอร์

อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบอร์เบอร์ เป็นอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาใน กลุ่มภาษาเบอร์เบอร์ กลุ่มภาษาเบอร์เบอร์เคยเขียนด้วยอักษรอาหรับในยุคกลาง ปัจจุบันยังใช้อยู่บ้างในโมร็อกโก และในกลุ่มชาวทาเร็กก่อนจะหันมาใช้อักษรละตินสำหรับภาษาเบอร์เบอร์ ใน แอลจีเรีย ...

                                               

อักษรอาหรับสำหรับภาษาแอฟริคานส์

อักษรอาหรับสำหรับภาษาแอฟริคานส์ เป็นการนำอักษรอาหรับมาเขียนภาษาแอฟริคานส์ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2373 ที่มัดรอซาในเคปทาวน์

                                               

อักษรอิสเกอิมลา

อักษรอิสเกอิมลา เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาตาตาร์โบราณและภาษาตาตาร์ก่อน พ.ศ. 2463 อักษรนี้ถือว่าเก่าเมื่อเทียบกับอักษรยาญาอิมลา ตัวอักษรที่เพิ่มมาซึ่งไม่พบในการเขียนภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียนั้นยืมมาจากภาษาชะกะไต อักษรตัวสุดท้าย ...

                                               

อัลฆามิอา

อัลฆามิอา หรือ อะญะมียะฮ์ เป็นเอกสารตัวเขียนที่ใช้อักษรอาหรับในการเขียนภาษากลุ่มโรมานซ์ เช่น ภาษาโมแซรับ ภาษาโปรตุเกส ภาษาสเปน ภาษาอารากอน หรือภาษาลาดิโน คำว่าอัลฆามิอาเพี้ยนมาจากคำในภาษาอาหรับว่า ซึ่งในที่นี้หมายถึงภาษาต่างชาติ และโดยทั่วไปใช้เร ...

                                               

อายิน

อีน เป็นอักษรตัวที่ 16 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ע‎ และอักษรอาหรับ ع ‎ เริ่มแรกใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากคอหอยและเป็นเสียงเสียดแทรก มักแทนด้วยอักษรละติน ʿ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์จากอักษรกรีก spiritus asper ʽ, อายิน ...

                                               

อาเรบีตซา

อาเรบีตซา หรือ อาราบีตซา เป็นอักษรอาหรับรูปแบบหนึ่งที่ใช้เขียนภาษาบอสเนีย เคยใช้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15-19 เป็นความพยายามของมุสลิมที่จะพัฒนาอักษรอาหรับมาใช้เขียนภาษาบอสเนียนอกเหนือจากอักษรละตินและอักษรซีริลลิกสำหรับภาษาเซอร์เบีย หนังสือที่พิมพ ...

                                               

อาเลฟ

อาเลฟ เป็นอักษรตัวแรกของอักษรฮีบรู ตรงกับอักษรอาหรับ อักษรกรีก" อัลฟา” และอักษรละติน" A” พัฒนามาจากอักษรฟินิเชีย ʾāleph ซึ่งมาจากอักษรคานาอันไนต์ ʾalp" วัว” ทางคณิตศาสตร์หมายถึงระดับขั้นของจำนวนอนันต์ อักษรนี้ในภาษาอาหรับใช้แทนเสียง /ʔ/ หรือเสียง ...

                                               

เฮ (ตัวอักษร)

เฮ เป็นอักษรตัวที่ห้าในอักษรตระกูลเซมิติก รวมทั้งอักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ה‎, อักษรซีเรียค ܗ และอักษรอาหรับ ه‎ ; ฮาอ์ /h) ใช้แทนเสียงไม่ก้อง เสียดแทรก เกิดที่สายเสียง อักษรฟินิเชียตัวนี้ไปเป็นอักษรกรีก Epsilon, อักษรอีทรัสคัน ̄, อัก ...

                                               

เฮท

เฮท เป็นอักษรตัวที่ 8 ของอักษรคานาอันไนต์ ซึ่งพัฒนาต่อมาเป็นอักษรฟินิเชีย อักษรฮีบรู อักษรอาหรับ อักษรซีเรียค ใช้แทนเสียงไม่ก้อง และเป็นเสียงในลำคอซึ่งอาจเป็นทั้งเสียงที่เกิดจากคอหอย ส่วนภาษาอาหรับแยกความแตกต่างโดยใช้ ح แทนเสียง /ħ/ และใช้ خ แทนเ ...